ทำ SEO ในหน้าเว็บ กับ ทำเว็บครอบ แบบไหนดีกว่า

คำถามที่เจ้าของเว็บไทยถามกันมากคือ ควรเขียนบทความลงในเว็บหลักเลย หรือทำเว็บแยกอีกชุดหนึ่งไว้ดักคำค้นแล้วส่งคนกลับมาที่เว็บหลัก บทความนี้เปรียบเทียบสองวิธีตามความเป็นจริง ทั้งผลลัพธ์ ต้นทุน และความเสี่ยง เพื่อให้ตัดสินใจได้จากข้อมูล ไม่ใช่จากคำโฆษณาของคนรับทำ SEO

เว็บครอบคืออะไร

เว็บครอบหรือที่เรียกกันว่าเว็บดัก คือการสร้างเว็บไซต์แยกขึ้นมาอีกชุดหนึ่ง มักใช้โดเมนคนละตัว ใส่เนื้อหาที่เขียนขึ้นเพื่อดักคำค้นโดยเฉพาะ แล้วเมื่อคนเข้ามาก็ส่งต่อไปยังเว็บหลักที่ต้องการขายจริง

ในวงการ SEO สากลเรียกวิธีนี้ว่า doorway pages หรือหน้าทางเข้า ลักษณะสำคัญคือหน้าเหล่านั้นไม่ได้มีไว้ให้คนอ่านจริง แต่มีไว้เพื่อให้ติดอันดับแล้วส่งคนต่อ

ทำไมคนถึงยังทำกัน

เหตุผลที่คนเลือกวิธีนี้พอเข้าใจได้ อย่างแรกคือเว็บหลักบางเว็บแก้ยาก ไม่มีระบบใส่บทความในตัว การไปสร้างเว็บแยกจึงเร็วกว่า อย่างที่สองคือความคิดว่ายิ่งมีเว็บเยอะยิ่งกินพื้นที่ในหน้าผลค้นหาได้มาก และอย่างที่สามคือคนรับทำ SEO บางรายเสนอวิธีนี้เพราะทำง่ายและเห็นผลเร็วในช่วงแรก

ปัญหาคือเหตุผลทั้งสามข้อมองแค่ระยะสั้น และข้อแรกซึ่งเป็นเหตุผลที่แท้จริงที่สุด แก้ได้ด้วยการเปลี่ยนไปใช้ระบบที่ใส่บทความในหน้าเว็บได้เลย ไม่ใช่ด้วยการสร้างเว็บเพิ่ม

Google มองวิธีนี้อย่างไร

Google ระบุ doorway pages ไว้ในนโยบายสแปมอย่างชัดเจน โดยจัดเป็นการกระทำที่ละเมิดนโยบาย ไม่ใช่แค่เทคนิคที่ไม่แนะนำ อ่านฉบับเต็มได้ที่ เอกสารนโยบายสแปมของ Google

บทลงโทษมีตั้งแต่หน้าเหล่านั้นถูกลดอันดับหรือถูกถอดออกจากดัชนี ไปจนถึงกรณีที่รุนแรงกว่านั้นคือเว็บหลักที่รับทราฟฟิกมาถูกกระทบไปด้วย ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่คนทำมักไม่ได้บอกลูกค้า

จุดที่ต้องแยกให้ออกคือ การมีหลายหน้าที่เจาะคำค้นต่างกันไม่ใช่เรื่องผิด ถ้าแต่ละหน้ามีเนื้อหาที่แตกต่างและมีประโยชน์จริงกับคนอ่าน สิ่งที่ผิดคือการสร้างหน้าที่แทบไม่ต่างกัน เขียนขึ้นเพื่อเครื่องมือค้นหาโดยเฉพาะ และไม่ได้ตั้งใจให้คนอ่านจริง

เทียบสองวิธีตามความเป็นจริง

ทำ SEO ในหน้าเว็บให้ได้ผลต้องทำอะไรบ้าง

1เขียนจากคำถามที่ลูกค้าถามจริง

วิธีหาหัวข้อที่ได้ผลที่สุดไม่ใช่การเปิดเครื่องมือหาคำค้น แต่คือการเปิดกล่องแชทของทีมซัพพอร์ตแล้วดูว่าลูกค้าถามอะไรซ้ำ ๆ คำถามที่ถูกถามสิบครั้งต่อเดือนคือหัวข้อที่มีคนค้นหาแน่นอน และคุณตอบได้ดีกว่าใครเพราะเจอมาเอง

2หนึ่งหน้าต่อหนึ่งเรื่อง

อย่าเขียนหน้าเดียวที่พูดสิบเรื่อง และอย่าเขียนสิบหน้าที่พูดเรื่องเดียวกัน กรณีหลังเรียกว่าคีย์เวิร์ดกินกันเอง ซึ่งทำให้ Google ไม่รู้ว่าควรดันหน้าไหน สุดท้ายไม่มีหน้าไหนติดเลย

วิธีตรวจง่าย ๆ คือถ้าสองหน้าตอบคำถามเดียวกันได้ ควรรวมเป็นหน้าเดียวแล้วทำให้ดีกว่าเดิม

3เชื่อมโยงหน้าภายในให้เป็นกลุ่ม

บทความที่ยืนอยู่คนเดียวมีพลังน้อยกว่าบทความที่เชื่อมกับหน้าอื่นที่เกี่ยวข้อง เมื่อคุณมีบทความหลายชิ้นในเรื่องใกล้กันแล้วลิงก์ถึงกัน Google จะเข้าใจว่าเว็บคุณมีความรู้ลึกในเรื่องนั้น

ที่สำคัญคือใช้ข้อความลิงก์ที่บอกว่าปลายทางคืออะไร ไม่ใช่คำว่าคลิกที่นี่ เพราะข้อความลิงก์เป็นสัญญาณที่ Google ใช้ตัดสินว่าหน้าปลายทางเกี่ยวกับอะไร

4ระบุคนเขียนให้ชัด

Google ให้น้ำหนักกับสัญญาณความน่าเชื่อถือมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในหมวดที่เกี่ยวกับเงินและการตัดสินใจสำคัญ บทความที่ระบุชื่อผู้เขียนพร้อมตำแหน่งและประสบการณ์ มีน้ำหนักกว่าบทความที่เขียนโดยผู้ใช้ชื่อ admin

5อัปเดตของเดิมก่อนเขียนใหม่

บทความที่เคยเขียนไว้แล้วและเริ่มมีอันดับ มักได้ผลจากการปรับปรุงมากกว่าการเขียนชิ้นใหม่ตั้งแต่ต้น เพราะมันสะสมสัญญาณไว้บ้างแล้ว ควรกลับไปดูของเดิมทุกไตรมาสว่ามีอะไรล้าสมัยหรือเพิ่มเติมได้บ้าง

ความเสี่ยงของเว็บครอบที่คนมองข้าม

ถ้าตอนนี้มีเว็บครอบอยู่แล้วควรทำอย่างไร

ไม่ต้องรีบปิดทั้งหมดในวันเดียว เพราะจะเสียทราฟฟิกทันทีโดยยังไม่มีอะไรมาทดแทน ทำตามลำดับนี้จะปลอดภัยกว่า

1. 1ดูว่าเว็บครอบไหนมีทราฟฟิกจริง และคำค้นไหนที่ได้ผล
2. 2เขียนเนื้อหาในเว็บหลักให้ครอบคลุมคำค้นเหล่านั้น โดยเขียนให้ดีกว่าเดิมและมีประโยชน์จริง
3. 3รอให้หน้าใหม่ในเว็บหลักเริ่มมีอันดับก่อน ปกติใช้เวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือน
4. 4ทยอยทำ 301 redirect จากหน้าเว็บครอบมายังหน้าที่ตรงกันในเว็บหลัก ทีละส่วนไม่ใช่ทีเดียวหมด
5. 5ติดตามผลใน Search Console ว่าทราฟฟิกย้ายมาจริงก่อนปิดโดเมนเดิม

สรุป

เว็บครอบเร็วกว่าในช่วงแรกแต่แลกด้วยความเสี่ยงที่ทำให้เสียทุกอย่างได้ในครั้งเดียว ส่วนการทำ SEO ในหน้าเว็บหลักช้ากว่าแต่สะสมและเป็นของคุณจริง

เหตุผลที่คนหันไปทำเว็บครอบส่วนใหญ่ไม่ใช่เพราะมันดีกว่า แต่เพราะระบบเว็บเดิมใส่บทความเองไม่ได้ ถ้าแก้ที่ต้นเหตุคือใช้ระบบที่เขียนบทความในหน้าเว็บได้เลย ปัญหานี้ก็หมดไปโดยไม่ต้องเสี่ยง